عبدالحسین بیات: پتروشیمیها با سرمایهگذاری در بالادست میتوانند مشکل کمبود خوراک را حل کنند
در حالی که محدودیت تامین خوراک به یکی از چالشهای تکرارشونده صنایع بزرگ کشور تبدیل شده و هر ساله بخشی از تولید را تحت تاثیر قرار میدهد، راهکار عملی برای کاهش ریسک قطعی خوراک و تداوم تولید در صنایع انرژیبر چیست؟
عبدالحسین بیات، عضو سابق هیاتمدیره شرکت ملی صنایع پتروشیمی، با اشاره به راهکارهای موجود برای جبران کمبود خوراک صنایع، به اقتصاد پیشتاز گفت: یکی از مهمترین راهکارها که خوشبختانه زیرساخت آن در کشور فراهم شده، مشارکت خود پتروشیمیها و هلدینگهای وابسته به آنها بههمراه صنایع سیمانی، فولادی و آلومینیومی در قالب کنسرسیومهای مشترک است.
او با بیان اینکه این صنایع میتوانند بهصورت مستقیم وارد سرمایهگذاری در بالادست شوند، افزود: تشکیل کنسرسیوم و سرمایهگذاری در توسعه میادین نفتی و گازی مرتبط با زنجیره ارزش این صنایع، میتواند کمبود خوراک بهویژه در فصل زمستان را بهطور پایدار برطرف کند.
کنسرسیومهای صنعتی راهی برای تأمین پایدار خوراک میشوند
بیات با اشاره به ظرفیتهای قانونی موجود تصریح کرد: قراردادهای موسوم به IPC این امکان را فراهم کردهاند که سرمایهگذاران داخلی نیز در مشارکت تولید حضور داشته باشند؛ موضوعی که در گذشته بیشتر مختص سرمایهگذاران خارجی بود، اما در دولتهای اخیر بهویژه دولت شهید رئیسی، امکان حضور سرمایهگذاران داخلی در این قراردادها فراهم شد.
وی ادامه داد: بسیاری از میادین نفتی و گازی کشور شناسایی و کشف شدهاند، اما به دلیل نبود سرمایهگذاری، هنوز توسعه نیافتهاند و این در حالی است که توسعه این میادین میتواند تولید گاز و سایر فرآوردههای مورد نیاز صنایع را افزایش دهد.
توسعه میادین کشفشده ظرفیت تولید را افزایش میدهد
عضو سابق هیاتمدیره شرکت ملی صنایع پتروشیمی خاطرنشان کرد: در صورت مشارکت صنایع در توسعه میادین، شرکت ملی نفت متعهد میشود گاز تولیدی متناسب با میزان سرمایهگذاری انجامشده را به همان صنایع اختصاص دهد؛ موضوعی که میتواند در دورههای اوج مصرف و شرایط بحرانی زمستانی از قطع خوراک و توقف خطوط تولید جلوگیری کند.
او افزود: با تخصیص مستقیم خوراک به صنایع سرمایهگذار، خطوط تولید میتوانند بهصورت مستمر فعال بمانند و میزان قطعی خوراک به حداقل برسد.
تخصیص مستقیم گاز، ریسک توقف تولید را کاهش میدهد
بیات در پایان تاکید کرد: تحقق این راهکار نیازمند تصمیمگیری جدی سهامداران عمده این صنایع، از جمله صندوقها و نهادهای حقوقی، برای هدایت بخشی از منابع درآمدی به سمت توسعه میادین نفت و گاز است؛ اقدامی که میتواند در سالهای آینده امنیت خوراک صنایع را تضمین کند.
مائده مروتی