منصور پوریان: حذف ارز ترجیحی بر قیمت گوشت تاثیر میگذارد
حذف ارز ترجیحی از واردات گوشت، معادلات قیمت و تولید را وارد مرحله تازهای کرده است؛ تغییری که به گفته فعالان این حوزه، آثار آن نهتنها در بازار مصرف بلکه در بخش تولید نیز بهتدریج نمایان میشود.
منصور پوریان، رئیس شورای تامین دام کشور، در گفتوگو با اقتصاد پیشتاز با اشاره به وضعیت واردات گوشت در دوران ارز ترجیحی گفت: زمانی که گوشت گرم با ارز ترجیحی ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومان وارد کشور میشد، قیمت آن در بازار مصرف در محدوده ۳۷۰ تا ۳۸۰ هزار تومان قرار داشت و این گوشتها بهصورت لاشه گرم در شبکه توزیع عرضه میشد.
وی با تاکید بر اینکه ارز ترجیحی تنها به گوشت گرم اختصاص داشت، بیان کرد: گوشتهای منجمد وارداتی، از جمله گوشت برزیلی و هندی، با ارز ترجیحی وارد نمیشدند و با ارزهای ترکیبی تامین میشدند. بهعنوان مثال، گوشت منجمد برزیلی که یکی از شاخصترین اقلام وارداتی است، ابتدا با قیمت حدود ۲۸۵ هزار تومان و سپس ۳۵۰ هزار تومان به دست مصرفکننده میرسید و قیمت نهایی آن در بازار حدود ۴۰۰ تا ۴۲۰ هزار تومان بود.
او با اشاره به پیامدهای حذف ارز ترجیحی از واردات گوشت توضیح داد: زمانی که ارز ترجیحی از گوشت حذف شد و واردات با ارزهای مبادلهای انجام گرفت، قیمتها بهصورت ناگهانی افزایش پیدا کرد. امروز گوشت برزیلی در مبدا حدود ۵ دلار و اندکی بیشتر قیمت دارد و با احتساب هزینههای جانبی، قیمت تمام شده آن در مبدا به حدود ۶۱۰ هزار تومان میرسد.
حذف ارز ترجیحی بر حوزه تولید اثر منفی میگذارد
پوریان با طرح این پرسش که چگونه میتوان انتظار قیمت پایین داشت، تصریح کرد: زمانی که نرخ ارز در محدوده ۱۱۰ هزار تومان قرار دارد، مشخص است که گوشت وارداتی نمیتواند با قیمتهای پایین به بازار برسد. این گوشت پس از ورود به کشور هزینه حمل، نگهداری در سردخانه و سایر هزینههای جانبی را نیز متحمل میشود و بنابراین انتظار کاهش قیمت غیرواقعبینانه است.
وی با اشاره به واردات گوشت از کشورهای دیگر افزود: اکنون گوشت وارداتی از پاکستان نیز با قیمت حدود پنج دلار و اندکی بیشتر خریداری میشود که این خرید با ارز آزاد انجام میگیرد. در چنین شرایطی نمیتوان انتظار داشت حذف ارز ترجیحی بدون اثر بر قیمت نهایی باشد.
رئیس شورای تامین دام کشور با هشدار نسبت به تبعات این سیاست برای تولید داخلی گفت: حذف ارز ترجیحی بر حوزه تولید اثر منفی میگذارد و تولید را بیمعنا میکند. در بازدیدی که از دامداریهای بزرگ داشتم، تولیدکنندگان اعلام کردند که صدها میلیون تومان هزینه کردهاند، اما با هزینههای سنگین فعلی ادامه تولید برایشان صرفه اقتصادی ندارد.
او با تاکید بر ضرورت حمایت از تولیدکننده بیان کرد: ارزهای حمایتی و ترجیحی که با هدف پشتیبانی از تولید در نظر گرفته میشوند، نقش کلیدی دارند. هر زمان که قیمت تمامشده تولید کاهش پیدا کند و شرایط تولید بهبود یابد، میتوان انتظار داشت تولید افزایش پیدا کند و در نهایت قیمتها بهصورت طبیعی کاهش یابد.
پوریان در پایان خاطرنشان کرد: اگر ابتدای زنجیره تولید رها شود و حمایت تنها به انتهای زنجیره منتقل شود به دلیل بالا بودن هزینههای مبدا، این حمایت در انتها نیز کارایی لازم را ندارد و مصرفکننده نهایی هم بهدرستی پوشش داده نمیشود.
مائده مروتی